A Rexencia ( Musiquiña pro texto*)
Os castros segundo a definición de López Cuevillas (1954) son “ recintos fortificados, de forma oval ou circular, provisto dun ou varios muros concéntricos, precedidos xeralmente do seu corresponde foxo , e situados, os máis deles, no cume de outeiros ou montañas”. O castro é polo tanto un espazo defensivo, como testemuña a presenza de muros e foxos pero tamén un lugar de residencia, o primeiro tipo de arquitectura estable de tipo doméstico e non funerario que existiu na historia de Galicia.
Entón o castrismo, non é outra cousa que a forma de vida dos castros, esta forma de vida nada en Galicia se caracteriza polo carácter defensivo e pechado das súas sociedas. Antigamente os castristas se subían o máis alto dun monte e facían uns muros do mellor xeito que podían para dende ahí destruir o inimigo imperialista, pero xa a mediados do século XX viron as posibilidades que podía ter crear as súas sociedades nunha illa, xa que logo os meirandes castros tiñan foxos con auga; e inda máis adiante as que podía dar un urbanismo salvaxe e sen senso, como estructura defensiva contra os de fóra como no caso de Ponteareas que foron do castro os Castro.
Outra das carácteristicas importante é que se trata de sociedades tribais e guerreiras, gobernadadas por os chamados xefes o líderes que normalmente se escollen entre os máis vellos é expertos.
Estos xefes guerreiros ocupábanse de organizar a defensa do castro dos inimigos, e máis de manter vivas as tradición e costumes. Outra característica sobranceira dos castros e das sociedades tribais, é a protección a familia e dos membros do clan ou tribu, xa que o crecemento e supervivencia desta e a súa prole e fin último dos castros. En Galicia temos moitos exemplos desto e da súa pegada eterna:
1 comentario
26 Febreiro, 2008 en 21:49
Esperamos ansiosos as súas entradas sobre o RUSismo.