Arquivo por autores: parvodecela

Acerca de parvodecela

Parvo de Cela

Os galegos poderán pagar para modificar a normativa do galego como a eles máis lles guste

Quen non desexou algunha vez poder crear a súa propia regra ortográfica? Que cómodo sería non ter que estudar esas gramáticas que, a fin de contas, cambian como o vento. A Real Academia Galega traballa para cambiar esta situación e poñer a língua en valor.

Os galegos poderán cambiar o seu propio idioma ao seu gusto. Por exemplo se alguén prefire a forma “aceptábel” en vez de “aceptable” a Real Academia, por un módico prezo, cambiará axiña a norma. Se alguén, descontento con este cambio, paga máis diñeiro aceptarase a forma contraria. “Cambiaríamos a percepción da xente sobre a lingua. Pasaría a ter unha importancia económica e estratéxica“, declarou un voceiro da RAG. “Superaríamos o obstáculo que supón que as normas cambien, case en tempo real, tornándoo nunha vantaxe. Por outra banda superaríamos o minifundismo lingüístico: falaríase o que dixesen os que máis pagasen.

As posibilidades son infinitas. Por exemplo uns opositores no fío da praza poderían investir os seus aforros para conseguir aprobar o exame de galego e conseguir a ansiada praza. “Varios ourensáns xa nos consultaron a este respecto“. Tamén se contempla a posibilidade de alterar o léxico engadindo significados a unha palabra (que Faro poda significar Xornal aparte dunha luz para os barcos) ou engadindo algunha nova (ex, que Galpón de Breogán signifique grupo de descerebrados).

Galegos poxando polo seu idioma

Aínda que no terreo da fonética cabería a posibilidade de inserir unha nova liña de negocio, a RAG non contempla a posibilidade: “Houbo comentarios moi mal intencionados apuntando a que a Consellería de Presidencia pagara para que o galego coincidise coa forma tan persoal de pronunciar do señor Touriño pero non son máis ca comentarios malintencionados”. Outra posibilidade polémica, en fase de estudio, é que marcas comerciais patrocinen certas palabras. Así en galego non se diría “auga” para definir ao H2O senón “Cabreiroá” (Ex: “A Cabreiroá da piscina debe ser cambiada”) ou “coche” por “Wolksvagen” (Ex: “Aparquei o meu Wolksvagen, un Audi, no concesioario de Ford”)

Téntase así facer un galego “do século XXI, dinámico e en valor”. O voceiro da RAG tamén nega que os cartos vaian dirixidos a sufragar os custes da Cidade da Cultura.

4 Comentarios

Arquivado en Lingua

Televisión á carta

Polo Parvo de Cela

Novo sistema de televisión á carta da Galega. A galega ten unha televisión para ti. Cal é a túa?:A Galega

A televisión de Anxo:

8:00 Himno nacional coa bandeira ondeando sobre o ceo de Allariz

8:05 Os Galetubbis

9:00 Telexornal nacional da mañá

10:00 Magnum

11:00 A Revista Nacional

13:00 Os Nosos Montes (Reportaxe)

13:30 Os Nosos Maiores (Reportaxe)

14:00 As Nosas Empresas (Reportaxe)

14:30 Información Nacional

15:15 Traíñas

15:30 Paixón en Melide (Telenovela)

16:30 Amar en Ferrol (Telenovela)

17:30 O Noso Programa (presentado por Xosé Manuel Piñeiro)

20:00 As Nosas Parroquias (Informativo)

20:30 Información Nacional Nocturna

22:00 Luar

24:00+ Cometeron dous erros (Filme protagonizado por Clint Eastwood)

A televisión de Alberte:

8:00 Jim Morrison cantando This is the end con imaxes dos incendios de fondo

8:05 O Outro Holocausto (Documental sobre a situación dos castelánfalantes en Galicia)

9:00 Parte de danos da mañá (informativo)

10:00 Magnum

11:00 A Revista: programa sobre festas e Romerías

13:00 Calquera tempo pasado foi mellor (Programa sobre a historia do goberno autonómico)

14:00 Biopic sobre Manuel Fraga

14:30 Entrevista co líder da oposición (Presentado por Xosé Ramón Gayoso)

15:15 Dúas mulas e unha muller (Filme protagonizado por Clint Eastwood)

17:00 Fútbol: amistoso entre o Ourense e o Negreira comentado por Xosé Manuel Piñeiro

19:00 A tarde da Galega (Presentado por Xosé Manuel Piñeiro que entrevistará a Xil Ríos e Alberte Núñez Feijoó)

20:30 Estado de Alerta (Informativo)

21:30 Luar

A televisión de Emilio:

8:00 Himno galego interpretado por Jim Morrison cunha bandeira española ao fondo

8:05 O Tempo

9:00 Telexornal (presentando en inglés con subtítulos en galego e español)

10:00 Magnum

11:00 A Revista da Modernidade e da Tradición de Galicia e España da Mañá e do Mediodía

13:00 Minireportaxe sobre Juan Gris

13:15 Anatomía de Grey

14:00 Ceo Gris: Programa de información meteorolóxica

14:30 Telexornal obxectivo

15:15 O tempo

17:00 A tarde da Galega (Presentado por Xosé Manuel Piñeiro)

20:30 Informativo Obxectivo
21:30 Luar

24:00+ Inferno de Covardes (Filme protagonizado por Clint Eastwood)

13 Comentarios

Arquivado en Feijóo, Quintana, TVG

Pequenos cambios no Grove

Polo Parvo de Cela

(Ambientado nun futuro inmediato)

A paisaxe rural e urbana da vila pontevedresa do Grove ilustra o proceso de cambio que está a vivir esta pequena localidade. O antigo feísmo urbanístico autóctono de casas de cemento a medio pintar espalladas pola estrada foi substituído por unha manchea de caseríos que arrodean o núcleo poblacional. As tabernas xa non ofrecer a tortilla e a empanada de toda a vida senón que serven carísimos (en todas as acepcións da palabra) pintxos donostiarras e os famosos restaurantes de marisco da vila foron substituídos por asadores onde xa non se serve polbo á galega senón bacallao ao pil pil. O viño que acompaña a estes pratos non é un Albariño ou un Ribeiro senón un caldo rioxano.

(Na foto nenos do Grove da agrupación Sabino Arana durante o Aberri Eguna)

Nenos durante o Aurreri EgunaNas vestimentas da xente tamén se percebe o cambio, a boina de toda a vida foi reemprazada por anchas chapelas, e na forma de falar. Agora xa non se escoita tanto “Manda carallo”, “Ou mecagho na cona que che paríu” e si bastante “Ay va la hostia pues!” expresións máis propias doutras rexións. O caso e que a ninguén lle sorprende xa nada. Desde que se descubrira que militantes populares apareceron nas listas electorais de concellos do País Vasco o desconcerto sobre as grandes transformacións sociais na provincia de Pontevedra non fixeron máis que comezar.

 

“Cremos que é un orgullo para unha localidade coma o Grove contar cun campionato mundial de Pelota Vasca”, cóntanos Aitor Bengoechea (antes Manuel Varela) desde o Batzoki local cun póster da plantilla do Athletic de Bilbao

 

de fondo, “é a primeira vez que se organiza fora de Euskalherría e iso fai que nos sintamos especialmente orgullosos. Ademais contamos con serias posibilidades de victoria na categoría sub 21 coa nosa promesa local Brais Assier Vilariño Extebarría.”

 

As actividades de lecer foron as primeiras en notar a transformación. “Eu ía polo monte coma sempre co meu cuñado Joaquín e topamos cunha pedra enorme e eu, aínda non sei por que, deume por collela e poñerma ao lombo e soltala. Mirei para o Joaquín e díxenlle: ‘Non sei por que o fixen’. E este respondeume ‘Eu tampouco pero de seguro que levanto tres veces máis peso ca ti e iso que teño a espalda cargada’. ” Cando se uníu un terceiro veciño (máis as súas falabaraterías) creouse o primeiro campionato galego de levantamento de pedras.

 

Na antiga academia de baile tradicional galego Rosalía de Castro (agora coñecida como Sabino Arana) seguramente xa non se bailará muiñeira. Segundo nos explica unha das monitoras os bailaríns e bailaríns non daban executados os pasos de baile necesarios e tan só saía un arresku. Idoia, de doce anos, pasa unha hora tres días á semana despois de saír da ikastola nesta academia. Di que coñecer a súa lingua e a súa cultura son importante para ela e que respecta á xente que fala galego pero que ela ten dereito a aprender o seu idioma.

(Festas patronais do Grove)

Festas patronais do Grove

A euskalevolución do Grove é un dos fenómenos que máis leva fascinado a unha xeración de sociólogos, psicólogos, parapsicólogos, biólogos e historiadores. Cambio a mellor ou a peor? A xente ten opinións diverxentes “Antes non dicía antes que lle caía mal un veciño. Envenenáballe o can e listo. Agora danse de hostias pola rúa e listo.” Dinos un veciño. No lado negativo parece obvio que a situación de acoso por parte dalgúns veciños (“unha minoría” segundo nos inisisten no Grove) que sofren os membros e simpatizantes do Partido Popular parece unha consecuencia indexesable. Patxi Castro, alcalde polo PNV que acadou a maioría absoluta nas últimas municipais, comprometeuse a solucionar a situación. Tamén demandou máis axuda por parte do goberno vasco e o traslado dunha célula de Ertxantxas expertos en Kaleborroka para controlar a situación.

(Equipo ciclista grovense)

Equipo ciclista grovense

No lado positivo a economía vai moito mellor cun gran dinamismo empresarial e os cociñeiros do Grove son os máis respectados de España. “Antes só collíamos as cousas, as metiamos en auga quente cunha folla de loureiro e ala!”. Cóntanos Igor Balseiro, alma mater do restaurante Euskaldun, o máis prestixioso da localidade cunha lista de espera superior aos seis meses. A Balseiro o tan manido tema da autodeterminación do Grove traelle sen coidado “O importante é que a xente sexa feliz, viva en paz e coma ben…!”.

Non podemos esquecernos de Rafael Louzán. Inxustamente acusado de manipulación por parte do seu propio partido cando tivo que, para ben ou para mal, sofrer na súa provincia esta euskalevolución que a ninguén deixa indiferente.

6 Comentarios

Arquivado en Surreal

A Orquestra París de Noia será a encargada do novo himno galego

Polo Parvo de Cela

Par�s de Noia

Segundo se enterou Galpón de Breogán poñendo a orella nas portas o novo Sumo Sacerdote da futura Nazom Celta, Antón Losada, encargou á prestixiosa e aclamada formación musical Orquestra París de Noia a composición dun himno que inflame os espíritos patrióticos dos galegos de cara ao II Reich Galego.

A escolla realizouse despois dun duro de proceso de selección no que caeron Milladoiro, por ser pouco modernos, The Homens, por gafapastas e Xil Ríos, porque a xente pediríalle que cantase Xirarei en vez do himno. Finalmente a banda máis popular da futura Nazom Celta e a que máis gusta aos nosos maiores (antes coñecidos como vellos) comporá e interpretará a peza. Imaxina alguén Galiza sen a París?

Insistiúselles en que saian un pouco do seu estilo latino habitual e se escoren cara algo máis atlántico e telúrico. Sen embargo o máis probable, segundo os expertos, é que sexa o primeiro himno nacional en versión Reggaeton. O autor da letra sairá de entre o milleiro de poetas da terra do millón de vacas ou do binomio Superpiñeiro/Gayoso, outra parella afín aos nosos maiores.

8 Comentarios

Arquivado en Música

ETA foi a autora intelectual do atentado frutado en Compostela

Polo Parvo de Cela

Galpón de Breogán destapa en exclusiva a trama de mentiras e enganos que levaron a ocultar a participación da banda criminal ETA no atentado frutado do pasado sábado.

Antonio “Yo no vivo en estrecheces” Campo Fernández, alcalde de Ortigueira: Máis coñecido por este vídeo ca por ser un empresario de éxito ou alcalde dunha localidade das rías altas, trátase dun individuo con capital e medios para dotar de infraestrutura unha acción deste tipo. Téñase en conta que a fin de semana pasada o Festival de Ortigueira celebrou a súa última edición. Esta celebración constitúe unha fonte de ingresos tremendamente importante para a vila e cohesiona a Galicia nun acto de reivindicación das súas raíces celtas.

Ideólogo da Nazón CeltaAntón Losada, manipulador oficial da Xunta de Galicia:Aparte de enfrontarse a policía cara a cara Losada soña coa creación dunha Nazón de Breogán Pancéltica que aumente as competencias do Bloque en materias como exército ou duidrismo. Esta liña de pensamento tamén encaixaría coas súas tendencias megalomaníacas. Polo tanto un pacto Losada-Campo Fernández encaixaría de cheo nunha estratexia celtificadora que daría beneficios económicos a través do turismo e o merchasdising ao alcalde e a creación dun estado independente con Capital en Ortigueira. Basta recordar as declaracións de Losada na exposición Nazón de Breogán, coincidindo, curiosamente coa celebración do festival.

Losada destacou que plasma “o mesmo espírito” que o Festival de Ortigueira: os fitos do celtismo, a irmandade entre as sete nacións de Galicia, a gaita convertida en instrumento nacional ou a música celta”

Perroflautas tocando o narizOs Perroflautas, tribo urbana: Os perroflautas, unha das tribos urbanas máis desprezadas pero tamén das máis influíntes dado que a maioría proceden de familias de alto poder adquisitivo. Son os auténticos reis do Festival de Ortigueira e exercerían como exército de Losada-Campo Fernández sucedendo a míticos heroes celtas como Ith ou Breogán. Os seus cans, outrora entrenados para aloxar pulgas e durmir a sesta, convertiríanse en máquinas de matar ante o primeiro asubío dos seus donos. O seu papel no atentado consistiría en transportar o explosivo.

Pocholo, o experto en mochilasPocholo Martínez Bordiu, xenio da comunicación/drogadito: Despois de cambiar a televisión tal como a entendíamos en Hotel Glam Pocholo Martínez Bordiu leva unha vida máis ca relaxada a fronte de programas de dubidoso éxito en La Sexta. Lembremos o seu orixe aristocrático e o seu parentesco por casamento con Francisco Franco polo que aceptaría de bo grao unha Nazom na que todas as fins semanas se celebrase un festival folkie e puidese fumar porros a gusto.

Aínda que na futura Nazom de Breogán podería exercer como intelectual orgánico, nesta ocasión ofreceu os seus coñecementos como experto en mochilas indo, persoalmente, a comprala e proporcionándolla aos perroflautas.

Gerardo Conde Roa, cantautor mao�staGerardo Conde Roa (si! outra vez el!), cantautor maoísta e opositor santiagués: A antigua sede da súa campaña electoral, agora unha tapadeira do maoísmo internacional, atópase a uns 50 metros do lugar do atentado. Casualidade? Posiblemente Losada prometeulle ser líder da oposición da futura Nazón de Breogán que, como cae de caixón, é bastante máis ca selo dunha simple cidade.

ETAOs indicios da presenza de ETA pola súa banda son evidentes: turistas vascos a pasear pola zona en pleno xullo, Festas de San Fermín, restaurantes vascos, eleccións no Athletic. Sen dúbida eles aportaron a idea de crear unha Nazón de Breogán igual que foron os vascos os que introduciron a industrialización en Galicia. Xa ven, todo o malo ven de aí.

Deixar un comentario

Arquivado en Terrorismo

Abel Caballero terá que esmolar para recuperar as arcas do Concello de Vigo

Polo Parvo de Cela

Non todo ían ser flores. Abel “Vou Gañar” Caballero accedeu á alcaldía e deuse conta de que non quedou un peso na alcaldía no mes de xuño. Isto non é signo de derroche senón de éxito tal como expresou o popular José Manuel Figueroa:“Que en julio esté ejecutado el presupuesto es la mejor prueba de eficacia y eficiencia en la gestión”.

Porque… para que quere un os cartos se a vida son dous días? Con anteriores gobernos as rúas quedaban sen varrer e os coches sen multar porque os cobizosos alcaldes olívicos acumulaban mancheas de ouro nos sotos consistoriais. Por outra non cabe dúbida de que se o orzamento está esgotado en xuño o traballo do concelleiro de facenda e os seus funcionarios acabou. E na metade de tempo determinado! Ademais, quen se atrevería a deixarlle gastar un euro a Caballero.

Galpón tivo acceso en exclusiva a algúns dos gastos que levaron ao éxito económico do Concello de Vigo:

  • Flores para decorar as principais rúas e prazas de Vigo.
  • Tres camións cisterna de laca.
  • Catro camións cisterna de tinte rubio.
  • Flores para adornar os barcos da Volvo Ocean Race. (Aínda que fose o ano pasado a lembranza queda)
  • Camisetas, de flores, da Volvo Ocean Race. (Idem)
  • Centos de obxectos metálicos para os manifestantes cangueses do sector do metal.
  • Adornos florais para o coche robot que saca multas.
  • Unha cantidade de drogas equivalente á que toma Paulina Rubio ao longo dun ano para que Corina pensase que gaña as eleccións.
  • Centos de toneladas de calmantes para evitar que a poboación viguesomalota soltase os seus institos naturais e destrozase o salón de actos do concello despois de cada pleno.
  • Alfombras de flores para os manifestantes.

1 comentario

Arquivado en Vigo

Gerardo Conde Roa: Conexión Shangai

Polo Parvo de Cela

Bandeira chinesaA moitos, a nós non, sorprendeu o auxe dunha das musas de Galpón de Breogán, Gerardo Conde Roa. Poucos pensaban que cunha campaña tan ridícula se puidese evitar a maioría absoluta de Bugui pero funcionou. Os intentos de explicación sucedéronse (a conservadora poboación de Santiago, a abstención entre a esquerda ante unha victoria segura…) pero sen satisfacer de todo a ninguén.

Despois de que a sede que o Partido Popular de Santiago usou para promover a campaña eleitoral deste avogado fose transformado nun Bazar Oriental rexentado por cidadáns chineses Galpón de Breogán decidiu realizar unha investigación que agora ofrece sorprendentes resultados.

Ao parecer desde hai anos Conde Roa sufriu unha transformación ideolóxica que o levou a rexeitar a súa anterior liña de pensamento (ejem) liberal e abrazar o maoísmo máis estricto. Tanto é así que contamos con probas de que dende hai anos traballa como axente dobre do país oriental para influír en Galiza a favor do país oriental.

Conde Roa pasa longas temporadas ao ano, dille a súa familia e amigos que vai de vacacións ou  a pescar, en duros programas de reeducación nas montañas de China nos que sobresae polo seu fanatismo e rigor. A extravagancia do seu comportamento sería, porén, o resultado de combinar a concepción chinesa da política (que combina comunismo con capitalismo) co culto á personalidade maoísta.  De feito un dos seus compañeiros nos campos de reeducación afirma que a megalomanía do político compostelano lévao a subirse a unha noria ou a bañarse nun río contaminado: “Crese un ser superior, un deus omnipresente”.

De xeito indirecto o goberno chinés afirma que xa non pode controlar ao seu axente. Está desbocado e non saben que facer. A policía local confirmou que ten prohibida a súa entrada aos restaurantes chineses xa que tenta, sen éxito no seu limitado mandarín, comunicarse co persoal ata que se desespera e comeza a tocar a guitarra cunha garavata na cabeza. Se China é o futuro éo tamén Conde Roa?

3 Comentarios

Arquivado en Conde Roa, Municipais

Profeta Gayoso

Polo Parvo de Cela

Gayoso

As multitudes comezaron a arremuiñarse ao redor do profeta na discoteca Dona Dana de Touro. Pequeno e anxelical o presentador da TVG dixo aos alí presentes:

“Moi boas noites queridos amigos. Moitos se riron de min cando dixen hai unhas semanas que o noso gran amigo, El Fary, ía morrer. E morreu. Así como esa predición se cumpriu cumpriranse as seguintes:

Abel Caballero perderá a alcaldía de Vigo nalgún momento, haberá problemas coa normalización lingüística na Coruña, Conde Roa volverá ser portada del País por unhas declaracións, Telmo Martín dirá que o bipartito pontevedrés non funciona, a afección do Celta pitará ao seu equipo en Balaídos, o Deportivo terá problemas para pagar aos xogadores, Piñeiro máis e eu seguiremos na TVG. Dixen.

Agora retírome a agardar pacientemente que as miñas predicións se cumpran.”

E marchou.

3 Comentarios

Arquivado en TVG

Alcoholismo

Alcoholismo-Ola chámome Emilio e son alcohólico.

-Ola Emilio!

-Aínda que sempre fun un tipo gris e aburrido nunca abusei do alcohol coa intención de resultar un chisco menos insípido. E iso que o meu traballo consiste, basicamente, en realizar funcións de animador sociocultural acudindo a diversos actos sociais. Aí xa se sabe corre ao viño… Pero a miña sosez sempre me mantivo apartado do sórdido pozo do alcoholismo.

Sen embargo recentemente tiven problemas cun socio. Mentímonos tanto e dicimos unha cantidade tal de tonterías no día a día que chegou o momento de negociar o pacto local e claro, a comunicación era nula. Así que o meu socio vai e di “Oes eu tiven un bar e sei ben o que fai falla para falar con soltura”. Dito isto comezou a pedir botellas e botellas de viño que ían minguando a medida que decidíamos o futuro de A Coruña, Lugo, Pontevedra… Máis ou menos a copa por concello. E son uns 150 polo que xa vos imaxinades.

Tal como íamos xa pasamos de discutir sobre a Deputación da Coruña ( quedaba como estaba total!) e cando tocou a Deputación de Lugo íamos como preas. Empezamos a dicir que para que facía falla tanta deputación, que non era máis que un comedeiro de cartos e que había que limitar o seu uso.

Cando levantamos a cabeza vimos que o camareiro era Cacharro Pardo. “Cona, que fas aquí?”. E respondeunos: “Dáme a impresión de que vou ter que buscar un novo traballo”.

E vai o moi desgraciado e non só non se pon a buscar traballo, fastidiando as estatísticas de Richi Varela, senón que vai e o conta. Non é isto o que máis me preocupa seón a sensación de que vou ter que estar baixo os efectos do alcohol para aceptar certas imaxes que arrastra este pacto local.

Deixar un comentario

Arquivado en Municipais, Quintana, Touriño, Uncategorized

Onde van despois de perder as eleccións?

Polo Parvo de Cela

O próximo sábado novos alcaldes e alcaldesas tomarán os seus bastóns de mando e poderán impoñer a súa sinatura nos bandos municipais. A pesar do éxito do PPdG nestas eleccións os rexidores locais van ser menos populares que antes conservando o seu poder nas zonas menos poboadas e máis pobres de Galicia. Recorrendo a un tópico literario ao que se acolleu con éxito o autor institucional (por iso de que hai que lelo na secundaria) Jorge Manrique: Ubi sunt? ou máis ben un Ubi estarán?

Armando BlancoPreocúpame o futuro de superclásicos como Armando Blanco, o rei das tortillas. Disque vai volver ao seu posto de funcionario pero… estarán as tortillas amargas polas súas bágoas? Reciclarase como representantes de estrelas da talla do Fary.

Outra que me inqueda é Corina. Vina demasiada feliz na noite electoral cando todos os que non lemos o periódico do revés sabíamos que serlle alcaldesa íalle ser difícil. Traizoouna o seu bo corazón pensando que Santi Domínguez ía ser distinto?

Para a reflexión tamén é o que acontece en Toques. Se o pacto contranatura vai para adiante o actual rexidor podería ter demasiado tempo libre e liberdade de movementos para molestar a rapaciñas de fóra do seu contorno municipal. Mellor que quede en Toques que é pequeniño e hai pouca menor.

E non me olvido por suposto de Conde Roa. Diralle alguén que realmente perdeu as eleccións aínda que só gañara un concelleiro respecto a Dosi. Menos mal que a noria das Festas da Ascensión non está xa que se non temía unha tolería…

Así e todo dada a apabullante derrota electoral do bipartito nos comicios locais e a situación de inseguridade creada pola perigosa actividade dos Criadores de Porco Celta penso que o máis sensato é pedir eleccións anticipadas dada a situación de caos aínda que os portugueses digan o contrario.

4 Comentarios

Arquivado en Municipais