O porqué das cousas

por Viriato

Jordi Sevilla, ministro de Administracións Públicas, rei de burócratas, está canso. Pasou toda a mañá negociando co barbas pesao ese do vicepresidente da Xunta, o Quin. Sempre igual, o tío, que se autogoberno por aquí, que se nacionalidade histórica por alá, que se quero as competencias de tráfico para que non se me maten os mozos das aldeas que baixan a beber as cidades en coche… O que se di un plomo.

Ó final, rematou por pechar un compromiso case sen fixarse no que asinaba, todo por facer calar ó plasta ese. Prometeulle seis ou sete competencias medio inútiles, e a de Salvamento Marítimo, para que vaian chorar a Santiago a próxima vez que se lles afunda un petroleiro. Tamén lle dixo que lle daría unha comisión bilateral desas como a catalana… e dúas ou tres parvadas máis das que non se lembra. Nin se imaxina o que chegarían a pedirlle se tiveran aprobado o Estatuto…

Tras traballar tamén a tarde enteira, a Jordi Sevilla dóelle a cabeza, por iso marchou do despacho algo máis cedo do habitual. Mentres mete a chave na porta da súa casa, só pensa en drogarse con ibuprofeno e meterse na cama. Abre e vai directo o botiquín, como un autómata. Colle dous comprimidosde 600 mg. e trágaos cun xesto estilo doctor House , que leva meses practicando (si, é unha dose moi alta, que non se lle ocorra imitalo a ninguén que careza de superpoderes ministeriais). So entón escoita o peculiar ruído que ven do seu cuarto conxugal.

“¡Ñec-ñec-ñec-ñec! ¡Ah, sí, sí, más, hasta el fondo!” Un son inconfundible de cópula humana. Jordi Sevilla pensa que ten que cambiar de somier para non espertar os veciños. Logo, pensa que a súa muller parece moi contenta. E, por último, dase de conta de que se el está no baño, ha de ser outro o que practica o kamasutra na súa cama.

Furioso entra na peza pegándolle unha patada a porta e berrando:

Sevilla: ¡QUIENESETÍO QUELOMATO!
Su mujer: ¡Ah, Jordi, querido! Verás, no es lo que parece…
Anxo Quintana:Home, Sevilla, ¿que problema tes? Deixei ben claro que esta era unha das competencias que me tiñas que traspasar…
Sevilla: ¡ARRRGGH!¡GROAR! ¡LO RETIROOOO!

…………………………..

Aquel mismo día, o presidente da Xunta aburríase como unha ostra (de Arcade) na sesión plenaria do Parlamento. Levaba toda a semana escoitando a mesma matraca sobre o Ostedijk, que se pésima xestión, que se residuos radiactivos, que se o Prestige… e agora todos a repetilo no hemiciclo. Un tostón. Así que, para combater o tedio, o presidente facía crucigramas. Mentres meditaba sobre por que no 7 vertical, “alimaña traicioneiroa” non lle chegaban os cadriños para poñer “Paco Vázquez”, comeza o turno de palabra de Carlos Aymerich, barítono solista do BNG, coa súa voz nasal e ton encendido.

Aymerich: Os de Fomento son uns chapuzas. ¡Morte a Madrid! ¡Queremos as competencias de Salvamento Marítimo para que cando a xente critique a Xunta durante unha destas crises navais nosas, teña un motivo para facelo! ¡E o queremos XA!

O presidente da Xunta odiaba a Aymerich dende que en 1999 lle dixera que non debería ter afeitado o bigote, que agora se lle facía a cara máis gorda. ¡E o presidente non é dos que perdoan tan tremendas afrentas! A furia de escoitar o seu inimigo fíxolle masticar e devorar a revista de crucigramas enteiriña. Normalmente, nestes casos, Anxo Quintana lle conta un chiste para relaxalo e que a ira presidencial non vaia a maiores, pero Anxo Quintana esta hoxe en Madrid, intimando con Jordi Sevilla e familia. Cando Lola Villarino, alcumada o Ogro do Hórreo, lle da o turno de réplica, o señor presidente xa está tan furioso como lle é psicolóxicamente posible. “Voulle ensinar eu a meterse co meu bigote”, pensa:

Touriño: ¡As competencias en Salvamento valas meter no mesmo sitio ó que foi a negociación do Estatuto! ¡Mamalón! ¡Gordo de merda! ¡Esbirro de Meilán!

…………………

A.N.F.– Mmm, hrm…, un, dous, un, dous, probando, probando. ¿Oeseme? ¿Si? Ben. Ola amigos, son Alberto Núñez Feijóo e estou ata os huevos de que ninguén me faga caso. Levo toda a semana a dicir tontería tras tontería, tras tontería e non dei gañado unha mala portada. ¡É que estes do bipartito pelexan entre eles só para chamar a atención e quitarme protagonismo! ¡Xogan sucio! Porque ¿que vou facer eu? ¿Pelexarme con Barreiro? Pero se nin dios se acorda xa de quen é, que leva seis meses sen saír de Lugo para nada. ¡Esixo a miña cota de pantalla! ¡Aténdame, carallo, que así non hai quen faga oposición!… Aings… Se esto segue así, para a semana vou ter que dicir que a Xunta adestra porcos celtas para que inculpen a concelleiros do PP en tramas urbanísticas…

4 Comentarios

Arquivado en Autogoberno, Catástrofes, Política

4 respostas a “O porqué das cousas

  1. Viriato: a ver se melhoras o teu galego…

  2. Si, tes razón, son un pouco analfabeto. A culpa é de miña nai, que me deixou caer de cabeza ó chan cando era aínda un meniño.

    Pero, se queres, pódote recitar o infinitivo conxugado do verbo trolear.

  3. Non veñas con excusas de mal pagador, o que pasa é que es un porcosspañolista represor que boicoteas a nosa lingua promovendo a súa deturpación!

  4. Vaaale, recoñezo que a min todo o que sexa deturpar ponme burro.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s