Arquivos mensuais: Outubro 2007

TOURIÑO, PEIXE PLANO

rodaballo-copy.jpg

¿Que obsesión ten Touriño cos peixes planos?

Advertisements

4 Comentarios

Arquivado en Touriño

O que reparte e o que está aparte sempre queren a mellor parte

Por Calpurnia Abaneada

voto-emigrante.jpg

Por fin entendemos por que non se reforma un sistema electoral descompensado no que importan máis os votos dos netos duns emigrados ás Américas que endexamais pisarán a nosa terra cós dos galegos que traballan en Canarias ou Cataluña e non poden opinar nas municipais: ninguén quere ser o primeiro en sacar a man do prato.

Deixar un comentario

Arquivado en Emigración, Humor gráfico, Política, Voto emigrante

CONDE ROA PIDE PERDÓN AO GALPÓN DE BREOGÁN

Acaba de chegar ao Galpón unha carta de Gerardo Conde Roa. Coñecidos son os piques que nos últimos tempos vimos mantendo os galponeiros con Gerardo, pero chegou a hora do perdón, porque como di Gerardo, “pedir perdón no envilece”. Gerardo comeza así a súa misiva:

Entiendo -y como es obvio todo es opinable- que, pedir perdón no envilece, antes al contrario ennoblece al que lo hace y a aquél hacia quien va dirigida la petición de perdón, si la acepta, como creo que así debería ser. Todos, yo el primero, hemos de pedir perdón en nuestras vidas constantemente por hechos u omisiones que no deberíamos haber realizado y que generan perjuicios a terceros inocentes.

Y como creo que lo mejor es predicar con el ejemplo, creo que yo debo pedir públicamente perdón a muchas personas que me conocen -empezando por mi propia familia- por mi comportamiento en los últimos tiempos. Muchas personas de buena fe, estoy seguro, que se han quedado profundamente sorprendidas -o escandalizadas- por mi separación matrimonial. Soy una persona católica que ha procurado vivir toda su vida de acuerdo con una forma cristiana de pensamiento y obrar en consecuencia. Últimamente no ha sido así, y eso creo que ha suscitado graves interrogantes e incertidumbres en personas que me conocen o que, al menos, saben quien soy.

A todos ellos, desde lo mas profundo de mi corazón, os pido perdón y lo hago públicamente porque si pública ha sido la ofensa, pública ha de ser la reparación. No se lo que pasará en un futuro pero espero que ésta petición de perdón sirva para recuperar en algunos de vosotros no digo ya vuestro aprecio por mí, sino que sirva para que si pensáis como yo, que vuestra forma de vida no sufra incertidumbres y dudas“.

RESPOSTA DO GALPON

Estimado Gerardo:

Non sei que dirán o resto dos teus amigos, pero aos Galponeiros as túas palabras emocionáronnos. Como ben sabes, a túa separación matrimonial entristeceunos profundamente. Xa coñeces a nosa férrea moralidade cristiá. Por suposto, tes todo o noso aprecio, non só recuperado, senón redobrado. E agora, grazas á túa carta, a nosa forma de vida non sufrirá xa máis incertidumes ou dúbidas.

Unha aperta,

Os Galponeiros

1 comentario

Arquivado en Conde Roa, Embigo

Quintana, guarda da urbana

Por Calpurnia Abaneada

quintana.jpg

Un dilixente axente que non dubidará en sacarche os puntos dos carné de gobernación se te saltas os stops e as promesas de autogoberno

Deixar un comentario

Arquivado en Bipartito, Competencias, Humor gráfico, Política, Quintana

VIGO, NON.

por Moi Xordo

Con este título non trato de andar a buscar comparanzas do tipo: quen a ten máis grande, Lotina ou Stoichkov ( o que está claro en quen ten os ovos máis grandes…). Trátase de subliñar a noticia que estes días deu a patronal galega: A Coruña superou a Vigo como primeiro motor industrial de Galicia; ORDIA¡¡¡

Si amigos, é a caída definitiva da antiga orde galega: os ‘coruños’ (chamados así cariñosamente polo resto dos galegos) xa non son só a capital xudicial de Galicia dende os séculos escuros ata hoxe, se non que agora tamén o son a industrial. Que será o próximo ? A Relixiosa, a administrativa,  a universitaria…Treme Santiago, pronto iremos a Arteixo coller os avión de baixo custo Zara airlines ou Amancio airlines que mola máis, ( carallo, vou mañá a rexistralo ! )

Pouco a pouco sen darnos de conta xa non só controlan os nosos cuartos, tamén o sumisnistro da luz e de internet ou sexa a maioria da información, as perversións favoritas dos galegos, a cervexa a auga a nosa forma de vestir, a prensa, a radio, a itv, as productoras da telegaita, o que comemos…si amigos de Lugo, Ourense e Pontevedra preparadevos para a fin progresiva da nosa muralla de Adriano particular, comenzou “ A caída do imperio fraguiano”:

Marco Aurelio (no seu papel Manuel Fraga) é un emperador filósofo pero que nadie entende o que di, creara o principio dos tempos unha orde baseada en manter a unión dos caciques ancestrais das provincias máis periféricas para facer fronte a superioridade da cidade da torre (que non faro para non confudir con Vigo).

Pero este tradicional equilibrio corría o risco de romperse por mor das loitas entre os seus sucesores: O seu xeneral máis victorioso Livius (no seu papel Pepe Cuíña) creador dun autentico emporio que podía facerlle fronte a superioridade coruña, e o seu fillo putativo Cómodo (No seu papel Nuñez Feijóo) un enchufado dos coruños que fixera méritos fóra. As duras loitas entre eles precipitou que outros se fixeran có mando da Xunta e dende entón ese equilibrio foi esnaquizado e Galicia esta venta do maior postor (véxase Amancio Ortega).

Sí, o anuncio ese do Gadis nos está avisando a cabalo do próximo que ven: Unha invasión madrileña atraída pola promoción turística de Galicia feita nas series de éxito españolas. Os coruños entrarán ahí vendendo a Galicia por parcelas quedando coma unha xigantesca promotora que, de paso,  suministrará e controlará tódalas súas comodidades.

Só un home pode salvarmos e ese é Gladiator Cuíña, agora mesmo está a ver como se mantan polo título de emperador mais está a levar a cabo un adestramento secreto que o levará de novo a ser o gladiador invencible que era antes. Dentro de pouco sairá dende Lalín, (torso desnudo e bronceado, gladius e escudo en man e ademáis boina calada na testa) e os seus rivais irán mordendo o pó ata o duelo final a morte con Cómodo que lle voltará o fin a súa honra e entrará por as rúas de Ourense e Lugo coas cabezas dos invasores do medio ambiente e rural e tamén do traidor Cómodo.

Quedan só dous anos, e dende o Galpón so podemos dicir unha cousa: Hai que roelo Pepe¡¡¡

1 comentario

Arquivado en Economía, PP, Surreal, Vigo

Os asesores amnésicos do Gaiás

Peter Eisenmann’s Productions presenta…

Persoal de total confianza, non si?

2 Comentarios

Arquivado en Cidade da cultura, Política, PP

Yoli e Antón (lovestory)

aduaneiros.jpg

Por Antón Fraguas (dedicado a Aduaneiros con admiración)

Escena 1 (interior,día)

Unha parella fala na cama, pola fiestra intúese a luz do mencer.

Ela: Antooon

El: Grrr

Ela: Antón, estás durmido?

El: Grrrrrrr

Ela: Antón!!!!

El: Déixame durmir, Yoli, hostia!

Ela: Antón, caramelito, ¿que podo facer con estes de Atuneiros?

El: ¿Que che fixeron, muller?

Ela: Vestidos…

El: Condenados!!

Ela: ¿E non poderías facer unhas chamadiñas das túas?

El: Non, hostia, que sube a factura e aínda non acabei de pagar as letras da rasqueta de ouro que merquei.

Ela: ¿Letras? ¿Letriñas?

El: Si, nove letriñas, fai unha palabra con isto (xesto)

Ela: A ver Antón, caramelito, ¿pechamos a páxina esa dos atuneiros?

El: Sempre lle podes poñer unha demanda por inxurias con publicidade, que eu diso sei un cacho

Ela: E se lles fago un poema?

El: Yoli, tampouco hai que pasarse, supoño que coa demanda abondará, non hai que recorrer a iso

(continuará…)

6 Comentarios

Arquivado en Humor